ՀՀ ԳԱԱ ԱՐԵՎԵԼԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ԻՆՍՏԻՏՈՒՏ
INSTITUTE OF ORIENTAL STUDIES OF NAS RA
Պարույր Մուրադյան
ՄասնագիտույունՊատմաբան, կովկասագետ
ՊաշտոնԱռաջատար գիտաշխատող
Գիտական աստիճանպատմական գիտությունների դոկտոր

Կրթություն

1953-1958 Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի արևելյան (իրանական) բաժին
1960-1962 ասպիրանտուրա

Հետազոտությունների ոլորտները

Վրացագիտություն, կովկասագիտություն, հայկական բանասիրություն, իրանական բանասիրություն, աղբյուրագիտություն, վիմագրագիտություն, ձեռագրագիտություն։

Մասնագիտական գործունեություն

1958-1959 աշխատել է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ մատենագետ-գրադարանավարի պաշտոնով։
1960-1962 սովորել է Հայաստանի ԳԱ ասպիրանտուրայում՝ ուսումնառությունը հիմնականում անցկացնելով Թբիլիսիի պետական համալսարանում՝ վրացագիտություն եւ կովկասագիտություն մասնագիտությամբ, ակադ. Կոռնելի Կեկելիձեի ղեկավարությամբ։
1963 մայիսին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Հայ-վրացական մատենագրական փոխհարաբերությունները XVIII դարում» թեմայով և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտ․ աստիճան։
1963-1970 սկզբում կրտսեր, ապա ավագ գիտաշխատող է եղել Մ․ Աբեղյանի անվան Գրականության ինստիտուտի հին գրականության բաժնում։
1970 դոցենտի պաշտոնով աշխատանքի է հրավիրվել Երևանի պետական համալսարանի հնագիտության և ազգագրության ամբիոն, վարել աղբյուրագիտական հատուկ դասընթացներ։
1976 համատեղել, ապա և պրոֆ․ Գ․ Սարգսյանի հրավերով տեղափոխվել է ԳԱ Արեւելագիտության ինստիտուտ հիմնադրելու և վարելու Կովկասագիտության և բյուզանդագիտության բաժինը (1995 թ․-ից՝ Քրիստոնյա Արևելքի բաժին)։
1986 պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Վրաստանի հայերեն արձանագրությունները. Քարթլի և Կախեթ» թեմայով և ստացել պատմ․ գիտ․ դոկտորի գիտական աստիճան։
1989 ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
1991-1992 ուս․ տարում պրոֆ․ Ք․ Հաննիկի կողմից հրավիրվել է Տրիրի համալսարան (Գերմանիա), կովկասագիտության դասընթաց է կարդալու համար։
1996 թողել է բաժնի վարիչի պաշտոնը։
1963-2003 եղել է մի շարք գիտական, գիտամեթոդական ու խմբագրական խորհուրդների անդամ։ Զեկուցումներով մասնակցել է բազում հայագիտական, կովկասագիտական և արևելագիտական միջազգային գիտաժողովների, սիմպոզիումների ու կոնգրեսների։
2002-2003 համատեղությամբ աղբյուրագիտություն է դասավանդում «Հրաչյա Աճառյան» համալսարանի արևելագիտության բաժնում։

Պարգևատրումներ, մրցանակներ, դրամաշնորհներ

1989 թ․ արժանացել է Մեսրոպ Մաշտոցի մրցանակի։

Հրատարակված հոդվածների ցանկ

Սայաթ-Նովան ըստ վրացական աղբյուրների, Երևան, 1963։
(հղում)
Վրաց ժամանակագրություն (1207-1318), թարգմ. հին վրացերենից, առաջաբան և ծանոթագր. Պ․ Մուրադյանի, Երևան, 1971։
(հղում)
Հայաստանի վրացերեն արձանագրությունները, աղբյուրագիտական քննություն, Երևան, 1977։
(հղում)
Ագաթանգեղոսի հին վրացերեն խմբագրությունները։ Երևան, 1982։
(հղում)
Վրաստանի հայերեն արձանագրությունները, Քարթլի և Կախեթ: Армянская эпиграфика Грузии. Картли и Кахети. Երևան, 1985։
(հղում)
Սուրբ Շուշանիկի վկայաբանությունը։ Երևան, 1996։
(հղում)
Հայաստանը և Քրիստոնյա Արևելքը, պատմ. խմբագիր` Պ. Մուրադյան։ Երևան, 2000։
(հղում)
Ակադեմիկոս Նիկողայոս Մառ, ծննդյան 140 և մահվան 70 ամյակների տարելիցի ժողովածու, խմբագիր` Պ․ Մուրադյան, Երևան, 2005։
(հղում)
Գագիկ Խ. Սարգսյան, Պատմագիտական հետազոտություններ, կազմեց և խմբագրեց` Պ․ Մուրադյանը, Երևան, 2006։
(հղում)
Յիշատակարան Սանահնոյ վանից (Սանահնի Քէօթուկը), Հայ եկեղեցու պատմութեան սկզբնաղբյուրներ, Ա, Երևան, 2007։
(հղում)
Կովկասեան մշակութային աշխարհը եւ Հայաստանը, պրակ Ա։ Երևան, 2008։ (հղում)
Кавказский культурный мир и Армения, вып. II. Ереван, 2012.
(հղում)
Армянская эпиграфика Грузии. Тбилиси. Ереван, 1988.
(հղում)
История-память поколений. Проблемы истории Нагорного Карабаха. Ереван, 1990.
(հղում)
Հին Թիֆլիսի Հայոց եկեղեցիները, Հայ եկեղեցու պատմության սկզբնաղբյուրներ, Գ, ուսումնասիրություն և աղբյուրներ։ Երևան, 2009։
(հղում)
Պատմա-բանասիրական ուսումնասիրություններ, Դ, Լևոն Մելիքսեթ-Բեկ, Երևան, 2010։ (հղում)
ԺԱ-ԺԳ դարերի հայ-վրացական դավանական խնդիրները և Մխիթար Գոշի «Առ վրացիսն» թուղթը, աղբյուրագիտական քննություն և բնագրեր։ Երևան, 2011։
(հղում)